Wij zijn hier

21 maart dan is het zover, dan vliegen we naar Medan (Indonesie). En het klinkt misschien een beetje raar, maar voor ons gevoel gaat het dan pas echt beginnen. Nu dus alle tijd voor een iets uitgebreider verhaal over onze eerste twee weken....

Zoals je eerder hebt kunnen lezen zijn we na onze aankomst in Bangkok, een bliksem bezoek aan Wat Poh, een foto van Kohsan Road en een hapje sprinkhaan, snel naar Koh Tao gevlucht. Een 13 uur durende nachtelijke treinreis, met uren vertraging, maar wel koude Chang-biertjes bracht ons in het mooie stadje Chumpon. Alwaar een stel haastige veerboot medewerkers op ons stonden te wachten. We (met 4 anderen) werden achterop de pickup geladen, inclusief backpacks van 6 personen en met 200 kmph over de lokale  weg (lees: steil met veel erosiegaten en stof, zodat je volkomen oranje bij je bestemming aankomt) naar de veerboot gebracht. Anderhalf uur later zaten we enigszins wazig en verward in de stromende regen ons ontbijt te verorberen op Koh Tao., ons eerste bounty-eilandje..

Op Koh Tao kwam het besef dat we niet echt nagedacht hadden over de eerste drie weken Thailand en dat jezelf drie weken vermaken in Zuid Thailand (We vliegen de 21e vanaf Phuket) niet moeilijk, maar wel prijzig is. Thailand is een soort Costa Brava voor Duitsers en Scandinaviers geworden en zelfs nu in het laagseizoen zijn de prijzen hier niet bestemd voor ons backpackers-budget..

We zouden ons zelf niet zijn als we niet al snel onze schouders hadden opgehaald en onder het mom van "Nu we er toch zijn" ons zelf een heerlijk hutje aan een mooi afgelegen baaitje (Ta Not voor de kenners) op Koh Tao hebben geregeld. Koh Tao staat bekend als ultiem duikeiland en na een paar keer snorkelen heeft Marloes besloten om een discovery duik te gaan doen. Tom moest nog "even" zijn refresh course doen en dan konden we samen gaan duiken! Het "even" duurde iets langer, maar na veel happen chloorwater en een oogje toe van mijn duikinstructeur mocht ook Tom weer het water in. Het duiken ging Marloes gede af, maar door slecht zicht was het koraal niet zo bijzonder (volgens Loes) en hebben we besloten dat het misschien leuker is om ergens anders Loes haar Openwater te halen. We komen nog op zoveel duikplekken en hebben zeeen van tijd!

Na 5 dagen Koh Tao vonden we dat we wel lang genoeg tot rust waren gekomen en dat we wat wilden doen. Na veel opties en overwegingen (naar Maleisie, of naar Kachanaburi of misschien toch naar Changmai) hebben we besloten om een eilandje verderop te gaan kijken. En dus zitten we nu alweer een paar dagen te chillen op Koh Phagnan. In een nog mooier huisje als op Koh Tao. Het huisje ligt niet direct aan het strand, maar in een soort Bhoeddistische-Hindoeistische tuin. Overal staan beeldjes en zelfgemaakte lampen en watervalletjes. Alles is van Bamboe of massief donker hout. Echt heel erg mooi.

De baai waar we nu zitten heet: Thong nai Phan Yai beach. Niet het meest toeristische stuk, maar er is genoeg te doen. Eergisteern hebben we een fikse wandeltocht gemaakt naar een ander strandje. We wilden wel eens wat anders doen dan op het strand liggen. Op een lokale kaart hadden we een wandelroute gezien naar een ander strandje en een paar watervallen. Blijkbaar wordt er weinig gewandeld op Koh Phagnan want het wandelpad zat vol met gaten en was vaak helemaal overwoekerd. Extra avontuurlijk dus, na twee uur lopen, 6 liter water verloren te hebben, 6 liter water gedronken te hebben, een rood hoofd en een paar mooie vergezichten kwamen we eindelijk aan bij de watervallen.... Helaas is het droogseizoen...Een klein stroompje, veel stilstaande poeltjes en een boel stank.... Erg genoten en zeer de moeite waard dus! Niet getreurd, we zijn naar het strandje gelopen en hebben al stinkend en zwetend een broodje gegeten en vervolgens een toevallig passerende de boot gevraagd om ons weer mee terug te nemen naar  ons eigen strand.  

Over drie dagen (Woensdag) gaan we weer verder naar onze volgende bestemming: Krabi! Tot die tijd vermaken we ons hier met wandelingetjes, boekje lezen, poepie bruin worden, en lekker eten.
Vooral dat laatste is zeer goed te doen hier, haaien (kleintje), barracuda, thaise curry en ga zo maar door. Het is allemaal erg lekker hier.

Dus nu we er toch zijn, is het helemaal geen straf om te "wachten"  om naar Sumatra te mogen. We hebben alle tijd en komen langzamerhand in het juiste reis-ritme...

Veel liefs Loes en Tom

PS: en er zijn weer wat nieuwe foto's toegevoegd!